Counting & Jumping....

 วันอังคารที่ 1  กรกฎาคม 2551
วันนี้พาเคเดนไปห้องสมุด

ยังไม่ยอมร้องอะไรเลย

ทำไมใช้เวลาทำความคุ้นเคยนานจังน้อ

เจอคนไทยเพิ่มอีกสองคนด้วย

คุยๆ กันเค้าก็บอกเมืองนี้คนไทยเยอะมาก

ตอนนี้ชักจะเชื่อแล้วสิ

คนนึงมีลูกสองคนแนะ

คนโตอ่อนกว่าเคเดนสองเดือน

ผู้ชายซนมากกกกก

อยู่ไม่นิ่งเลย

พอเห็นเลยทำให้นึกถึง

เพื่อนๆ หลายคนที่มาเม้นต์ที่ได

แล้วบอกเคเดนเรียบร้อย

ตอนนี้เลยเข้าใจแล้ว

เคเดนรากงอกมาก

งัดไม่ขึ้นเลย

วันพุธที่ 2 กรกฎาคม 2551
วันนี้ไม่ได้ไปไหนสอนเคเดนนับเลข

ปกติก็จะคอยนับให้ฟังอยู่

เคเดนก็จะพูดได้แค่ nine ten

วันนี้ลองตั้งใจสอนอย่างจริงจัง

พูดอยู่ไม่กี่รอบเคเดนก็จำพอได้

นับไปคู่กันกับหม่ามี๊จนถึง ten

พอแด๊ดดี๊กลับมา

หม่ามี๊ลองพูด one ให้

แล้วเคเดนก็นับต่อเองจนถึง ten เลย

แด๊ดดี๊เลยตื่นเต้นใหญ่

โทรหาปู่กับย่า

แล้วให้เคเดนนับให้ฟัง

ความเห่อยังไม่หมดแค่นั้น

โทรหาอาลูอิสต่อ

แต่เคเดนหมดอารมณ์พอดี

เลยไม่ได้ยินกัน

พอหม่ามี๊เอากล้องมาอัดวีดีโอคลิป

ก็พูดเริ่มต้นให้ก่อนแต่กระซิบ

เพราะกลัวเสียงจะเข้าในกล้อง

เคเดนก็ดั๊นกระซิบตามซะอีก

เลยต้องรอทีเผลอก่อนถึงจะได้ถ่ายเก็บไว้

วันพฤหัสที่ 3 กรกฎาคม 2551
ไปชัวร์สตาร์ทวันนี้

เจอเด็กปากีสถานผู้หญิงสองคน

หน้าตาและกริยาเธอทั้งคู่แบบว่านางอิจฉาม๊ากกก

ปกติจะเจอครั้งละคน

แต่วันนี้วันดี

มาพร้อมกันเลย

เลยเกือบได้ดูละครหลังข่าวแนะ

ทุกทีเธอสองคนจะคอยกันของเล่นที่ตัวเองเล่นไว้สุดฤทธิ์

ใครเข้ามาใกล้จะผลักทันที

แต่ถ้าเธออยากเล่นของที่คนอื่นเล่นอยู่ละก็

จะดิ่งตรงเข้าใส่แล้วกระชาก

เด็กฝรั่งเนี่ยร้องไห้มาหลายคนแล้ว

แม่ของเด็กห้ามไม่ได้อีกต่างหาก

แถมยังไม่ขอโทษแทนลูกอีก

อาทิตย์ที่แล้วพอเดินออกมากัน

ก็เกือบวิ่งออกนอกรั้ว

เราอุตส่าห์ห้ามเอาไว้ให้ไม่งั้นก็วิ่งออกถนน

พอแม่ของเด็กเดินตามมาทัน

ก็จับลูกเข้ารถเข็นเฉยๆ ไม่ขอบคุณเราสักคำ

ก็อะนะเลยไม่สงสัยทำไมลูกถึงได้เป็นขนาดนี้

ขากลับแวะสนามเด็กเล่น

แล้วพี่ต๋องกับวิลเลี่ยมก็แวะมาบ้านเหมือนเคย

เคเดนมีคู่หูเล่นกันอย่างสนุกสนาน

วันศุกร์ที่ 4 กรกฎาคม 2551
วันนี้ไปห้องสมุดอีกรอบ

เคเดนก็ยังคงรากงอกเหมือนเดิม

ตอนนี้พอเข้ากลุ่มที่ห้องสมุด

หรือว่าที่ชัวร์สตาร์ท

หม่ามี๊กับเคเดนก็ไม่เหงาแล้ว

เพราะจะมีกลุ่มเพื่อนของตัวเอง

เป็นคนต่างชาติทั้งนั้น

ลูกก็เหมือนกัน

คงแบบน่าคุ้นๆ ก็คอยจะเกาะกลุ่มเล่นด้วยกัน

เจอพี่ต๋องกับวิลเลี่ยมอีก

พอเคเดนเห็นวิลเลี่ยมปุ๊บยิ้มใส่กันใหญ่

พอแม่คุยเอารถเข็นมาเทียบกัน

ลูกก็ส่งภาษาชี้นู่นนี่กันใหญ่

วิลเลี่ยมแก่กว่าเคเดนเก้าเดือน

แต่ดูท่าทางพูดได้พอๆ กับเคเดนเลย

คือไม่รู้เรื่องนั่นเอง

เดินในเมืองสักพักเจอคนไทยอีกละ

พี่ต๋องรู้จัก

เค้าบอกมีร้านฟิลิปปินส์เปิดใหม่

มีขายของไทยด้วย

จะช้าอยู่ใย

รีบตรงดิ่งไปทันที

ตื่นตาตื่นใจมาก

ถึงจะมีของไทยไม่มากเท่าไร

แต่เคงทยอยเอามาขายมากขึ้น

ได้วุ้นเส้น มาม่าต้มยำ แม๊กกี้ขวดเท่าบ้าน โจ๊กสำเร็จรูป

คนไทยมาอยู่ไกลบ้านแบบเรา

มีความสุขสุดก็คือ

ได้เจอคนไทยกับร้านขายของไทยเนี่ยแหละ

เคเดนกระโดดได้แล้วววววว

ถึงจะไม่ได้กระโดดได้ด้วยตัวเอง

แด๊ดดี๊จับมือไว้

แต่ก็รู้ว่าถ้าจะกระโดดเนี่ย

เท้าสองข้างต้องพ้นพื้น

ไม่ใช่แค่ยกเท้าข้างเดียวกับมืออีกข้างนะจ๊ะ

กางเกงหายไปไหนหว่า

พักนี้ร้อนเลยใส่แต่แน๊ปปี้ในบ้าน

เลยได้โชว์ขาไก่เลยวันนี้

วันเสาร์ที่ 5 กรกฎาคม 2551
เคเดนเริ่มแปรงฟันเองได้แล้ว

แบบถูกต้องไม่ใช่แค่แหย่ๆ เหมือนก่อน

ตอนเช้าเคเดนกับแด๊ดดี๊ไปทำกิจกรรมกันที่ชัวร์สตาร์ท

เค้ามีจัดกิจกรรมสำหรับพ่อกับลูกทุกวันเสาร์

Men Behaving Dadly

ฟรีด้วย

รู้มาหลายเสาร์ละแต่แด๊ดดี๊เพิ่งได้ฤกษ์ไป

กิจกรรมแต่ละเสาร์เปลี่ยนไปเรื่อยๆ

เสาร์นี้ปลูกต้นไม้

พอกลับมาเคเดนชี้ให้ดูอย่างภูมิใจ

วันอาทิตย์ที่ 6 กรกฎาคม 2551
วันนี้ฝนตกอยู่บ้านเฉยๆ

ตอนเย็นทำข้าวเหนียวไก่ย่างกินอีกแล้ว

ไม่เบื่อเลย

อาทิตย์นี้มีเมนูสามอย่าง

ที่เคเดนทานพร้อมกับหม่ามี๊และแด๊ดดี๊ได้

ข้าวเหนียวไก่ย่าง

ข้าวผัดแฮม

ก๋วยเตี๋ยวหมูสับ

พอดีจะเอารูปไปลงที่  Facebook

เลยเอามาแปะไว้ให้ยายดูหน่อย

ว่าเดี๋ยวนี้หม่ามี๊ทำกับข้าวพอได้แล้วน๊า