หนูน้อยแก้มแดงพักนี้ตื่นมาโวยวายกลางดึก

มองดูก็ยากไม่รู้ยังมีที่เหลือให้ฟันขึ้นป่าว

วันจันทร์ที่ 3 มีนาคม 2551
เดี๋ยวนี้เวลาเคเดนทานข้าวอิ่มจะดันจานหรือชามออกจากตัว

พร้อมกับดึงที่กันเปื้อนออกแล้วก็บอก finish

ถ้าอาหารเลอะที่กันเปื้อนหรือมือก็จะร้องเรียก

ให้หม่ามี๊เช็ดออกไม่ยอมทานต่อ

คงเป็นเพราะตอนเด็กๆ หม่ามี๊คอยเช็ดมากเกิน

เลยติดมาถึงตอนนี้

ตอนบ่ายลองให้เคเดนดูเวปไซด์เด็ก

http://www.uptoten.com/kids/uptoten-home.html

ให้จับเม้าท์แต่ยังไม่เข้าใจสอนไม่ฟังด้วย

เลยให้ดูแต่เพลง

เพราะเกมส์คงยังเร็วเกินไป

เวปไซด์ดีเหมือนกันเสียอย่างเดียว

ตัวหมีโคอาร่าพูดไม่ซัดหรือเราฟังไม่ออกว่า

 

วันอังคารที่ 4 มีนาคม 2551
หิมะตก!!!!! ถึงว่าหนาวๆ จัดมาหลายวันแล้ว

เคเดนแง้มหน้าต่างแล้วหม่ามี๊เห็นอะไรขาวๆ ปลิว

เลยพาเคเดนมาดูด้านห้องรับแขก

เป็นครั้งแรกที่เคเดนเห็นหิมะ

ตื่นเต้นใหญ่....ทั้งแม่ทั้งลูก

วันนี้ไปตอนไปห้องสมุดมีแม่ที่เป็นคนญี่ปุ่นสงสัญญาณให้ไปนั่งด้วย

คุยกันอยู่สองสามครั้งแบบผ่านๆ

เพราะเวลาเค้าร้องเพลงจะมาคุยก็ใช่ที่

เวลาเลิกต่างคนต่างแยกย้าย

เลยได้คุยติ๊ดเดียว

ดีจังเลยอย่างนี้หม่ามี๊ก็ได้มีเพื่อนเวลาไปห้องสมุดแล้ว

เห็นเค้าบอกมาอยู่สามปีกว่าแล้ว

แต่มาห้องสมุดทีไรก็นั่งกับลูกกันสองคน

คงเหมือนกับเราเห็นคนเอเชียด้วยกันก็ใจชื้นขึ้นมาหน่อย

พอใกล้จะเลิก fire alarm ดังแต่ไม่เห็นมีอะไรผิดปกติ

ตึกอื่นๆ ก็มีคนออกมายืนข้างนอกกันรวมทั้งห้างฯ ด้วย

วันพุธที่ 5 มีนาคม 2551
อาทิตย์นี้เคเดนชอบนอนที่พื้นเวลาอยู่ห้องรับแขก

จะเอาหมอนกับผ้าห่มมาวาง

แล้วก็ตบหมอนเรียกหม่ามี๊ลงไปนอนด้วย

ตั้งแต่เริ่มพูดสองคำต่อกันได้

ก็เข้าใจหามาต่อกันซะจริง

ประโยคนี้ชอบใช้ตอนอาบน้ำแล้วไม่ยอมเลิก

กับตอนนั่งคาร์ซีทแล้วไม่ยอมลงจากรถ

เคเดนจะพูดว่า โน...บาย พร้อมกับโบกมือบ๊ายบาย

วันดีถึงหนาวแต่แดดออก

เลยพาไปเล่นสนามเด็กเล่น

ตื่นเต้นเดินกึ่งวิ่งดึ๋งๆ ไปมาซะรอบ