ลมหนาวมาแล้ววว...

วันอังคารที่ 25 กันยายน 2550
ลมยังแรงอยู่วันนี้เลยไม่ได้ออกไปไหน หม่ามี๊คิดอยู่ว่าจะพาเคเดนไปร้านตัดผมดีป่าวเพราะมันดูเด๋อๆ ไม่หาย แต่คิดอีกทีมันสั้นอยู่แล้วไม่รู้เค้าจะซ่อมยังไงอาจต้องรอให้ยาวอีกหน่อยแล้วคราวหน้าค่อยเข้าร้านไม่ให้แด๊ดดี๊ตัดแล้ว
 
ช่วงนี้เคเดนนอนง่ายขึ้นไม่ลุกออกข้างนอกเหมือนแต่ก่อน....ตอนเย็นเคเดนเดินไปเอาแปรงหวีผมหม่ามี๊เสร็จแล้วเดินไปที่ไดร์เป่าผมแล้วทำท่าหวีพร้อมกับจ่อไดร์ ด้วยความที่เคเดนมักอยู่ด้วยตอนหม่ามี๊ไดร์ผมทุกเช้า เก็บข้อมูลใหญ่เชียว

น้องเด๋อพูดเยอะมากวันนี้พูดกับทุกคนในบ้าน พูดไปก็ทำปากยื่น...คางยื่น...ก้นยื่นไปแถมยังชี้โน่นนี่ ท่าดีมากๆ เสียอย่างเดียวพูดไม่รู้เรื่องแค่นั้น

แด๊ดดี๊เริ่มจะกังวลมากขึ้นเรื่องย้ายบ้านกังวลเรื่องเงินด้วยเดือนแรกค่าใช้จ่ายคงเยอะน่าดู ส่วนเรื่องที่อยู่ก็กลัวว่าจะไปอยู่ย่านที่ไม่ดีเพราะไม่รู้จักเมืองดี เลยกลัวว่าถ้าหม่ามี๊อยู่กับเคเดนสองคนจะปลอดภัยหรือเปล่า



วันพุธที่ 26 กันยายน 2550
ไม่มีอะไรมากมายลมหนาวมาแล้วเว้ย ตอนเย็นไปเดินเล่นกันห่อรูปหล่ออย่างแน่นหนาแถมยังใส่หมวกกับห่มผ้าิอีกต่างหาก

ตอนกลางคืนตื่่นกว่าจะนอนก็ดึกแถมตื่นมาตอนสี่ทุ่มกว่าร้องลั่นบ้าน   เอาคาลปอลให้กินตอนนี้ไม่โปรดซะแล้วหม่ามี๊เลยต้องนอนด้วย ตีสามตื่นมาอีกรอบแด๊ดดี๊ต้องมาช่วยอุ้มเดินไปมา เสร็จแล้วก็ง๊องแง๊งอีกเป็นระยะๆ จนตื่นเป็นเรื่องเป็นราวตอน 7 โมงกว่า แถมอารมณ์ดีอีกต่างหาก สงสัยฟันจะขึ้นอีกแล้ว



วันพฤหัสที่ 27 กันยายน 2550
วันนี้พวก Agency ส่งรายละเอียดพวกอพาร์ตเม้นมาให้ดูราคาเกินงบทั้งนั้นแด๊ดดี๊ก็คอยแต่จะหาที่มันเกินตัวแล้วบอกว่าวิวดีบ้างมีสระว่ายน้ำบ้างปลอดภัยบ้าง หลักๆ เลยหม่ามี๊ขอให้ปลอดภัยกับสะดวกที่หม่ามี๊จะพาเคเดนไปซื้อของเองได้ แล้วก็ให้อยู่ในงบ เพราะไม่อย่างนั้นต่อเดือนจะต้องมาคอยปรหยัดค่าใช้จ่ายทั่วไปเกินเหตุ

พอย้ายไปหม่ามี๊จะได้กลับมาดูแลเรื่องการเงินของครอบครัวอีกครั้งเว้นมา 2 ปี เพราะแด๊ดดี๊รำคาญเวลาโดนถามว่าวันนี้ใช้จ่ายอะไรไปบ้าง พอไม่ได้ตามจดไว้ก็เลยเก็บเงินกันไม่ได้แล้วหาสาเหตุไม่เจอ แด๊ดดี๊เป็นคนไม่ค่อยระวังเีรื่องการใช้เงินเป็นที่สุดเอาสะดวกสบายไว้ก่อน

วันนี้รูปหล่ออารมณ์ผิดคาดเพราะคิดว่าต้องเกาะหม่ามี๊แจแน่ตามอาการเมื่อคืนนี้ พยายามหลอกล่อดูฟันว่าขึ้นหรือป่าวก็ไม่สำเร็จคอยแลยลิ้นเรื่อย ทุกเช้าเวลาเคเดนออกจากห้องจะเดินถือเอาถุง nappy ไปทิ้งจะแวะที่เก้าอี้หยิบกุญแจประตูหลังบ้านก่อน ฉลาดจริงๆ หม่ามี๊เลยไม่ต้องหยิบเองแล้ว

คืนนี้ก็นอนดึกอีกเหมือนเดิมเพราะแด๊ดดี๊เอาเข้านอนไม่สำเร็จ เลยให้กินคาลปอลดักไว้ วันนี้กินได้ดีคงเป็นเพราะยังรู้เรื่องอยู่ไม่ใช่งอแงเหมือนเมื่อคืน

วันนี้แด๊ดดี๊ยื่นใบลาออกแล้วแต่ยังไม่ได้บอกกับเจ้าของเพราะไปพักร้อนเมืองไทย



วันศุกร์ที่ 28 กันยายน 2550
พักนี้เคเดนนอนแค่รอบเช้ารอบเดียวแล้วกว่าจะนอนได้ต้องอ่านหนังสือไม่รู้กี่เล่มยังดีที่นอนไม่พอก็ยังอารมณ์ดีไม่หงุดหงิดงอแงเหมือนเมื่อก่อนคงเป็นเพราะห่วงเล่นด้วย ... ตอนกลางคืนเลยหลับอย่างรวดเร็วชนิดที่สิ้นเสียงหลับเลยทีเดียว


เผลอแป๊บเดียววันศุกร์อีกแล้วดีจังอาทิตย์นี้รู้สึกว่าจะผ่านไปเร็ว