เปลี่ยนยาง + ทานข้าวน้อย...

วันจันทร์ที่ 3 กันยายน 2550
เคเดนตื่นตีห้ากว่าร้องไห้ไม่มีเหตุผลอีกแล้วอาการเหมือนฟันขึ้นแต่เป็นอย่างนี้มานานมากแต่ไม่ทุกวัน ตอนนี้ก็ยังทานข้างได้น้อยอยู่กะจะลดนมเผื่อจะทานข้าวได้มากขึ้นแต่ก็กลัวดื่มนมไม่พออีกเพราะระหว่างมื้อให้ไม่มากแค่สี่ออนซ์เอง

เดี๋ยวนี้ตอนเช้ามักจะร้องไห้ตอนแด๊ดดี๊ไปทำงาน บางทีถ้าเห็นแด๊ดดี๊ใส่แจ๊กเกตหรือหยิบกุญแจก็จะรู้แล้ว

วันนี้เลยได้นอนกลางวันกันยาวทั้งแม่ทั้งลูก เวลาชงนมเสร็จก็เตรียมส่งจูบและบ๊าย บายทันที เคเดนยังคงเดินทั้งวันเหมือนเดิมที่โปรดในครัววนรอบโต๊ะทานข้าว พื้นกระเบื้องคงเดินง่ายกว่าเจ็บตัวกว่าด้วย  



ยางรถแด๊ดดี๊แบนแต่สุดท้ายได้แบร์รี่เพื่อนบ้านมาช่วยเปลี่ยน เรื่องซ่อมแซมงานช่างแด๊ดดี๊ไม่ได้จากปู่มาเลย สองเดือนก่อนแบร์รี่โดนเครื่องตัดหญ้าตัดปลายนิ้วสามนิ้วด้านซ้ายขาด เค้าเป็นคนถนัดซ้ายแล้วก็เป็นช่างก่อสร้างด้วยน่าสงสารตอนต้องหยุดงานรักษาตัวทำอะไรไม่ค่อยได้ แต่ตอนนี้หายดีแล้ว


รูปบนดูและเก็บข้อมูลหนึ่งชั่วโมงต่อมาเดินไปเช็คความเรียบร้อยเองเฉย

 

ตอนทุ่มนึงให้เคเดนออกมาเดินเล่นหน้าบ้านเป็นครั้งแรกสุดท้ายนั่งเล่นเศษหินบนถนนจะไม่ยอมเข้าบ้าน

รูปสุดท้ายดูคุณนายนิดๆ ขาดแค่กระเป๋าคล้องแขน สังเกตุแขนสองข้างต้องกางออกช่วยในการทรงตัว

วันอังคารที่ 4 กันยายน 2550

วันนี้แดดออกกะจะพาเคเดนไปเดินเล่นช่วงบ่ายซะหน่อยพระอาทิตย์ดันเล่นซ่อนแอบอีกละ ถ้าแดดไม่ออกมามันจะคนละเรื่องเลยเย็นเกินหม่ามี๊เลยเปลี่ยนใจ เดี๋ยวนี้หม่ามี๊เริ่มเกิดอาการเซ็งขึ้นมาอีกละ น่าอุดอู้จริง จะไปไหนก็ไปไม่ได้รอกันไปก็รอกันมาจะไปซื้อผลไม้ต้องเลื่อนแล้วเลื่อนอีกสองวันเข้าไปแล้ว ครั้งที่แล้วกว่าจะได้ตัดผมต้องรอย่ากว่าจะโทรนัดช่างได้ก็สามอาทิตย์ เราก็ไม่กล้าเร่ง แถมยังสองเดือนเข้าไปแล้วยังไม่ได้ฤกษ์พารูปหล่อไปว่ายน้ำเลย เฮ้อเบื่อออออ....



วันนี้เคเดนกินพาสต้าเองกินเสร็จเอามือไปถูหัวเล่นซะยังงั้น



วันพุธที่ 5 กันยายน 2550

เคเดนยังทานข้าวไม่เยอะเหมือนเดิมอีกไม่นานต้องผอมแน่เพราะเริ่มเดินเยอะขึ้น วันนี้รูปหล่อตบมือแบบเป็นเรื่องเป็นราวได้ แถมยังเริ่มจะยืนบนฟูกที่นอน แหมเริ่มทรงตัวได้ดีหน่อยทำเป็นปีกกล้าขาแข็ง

วันนี้แด๊ดดี๊จองตั๋วเรือกับที่พัก B&B ที่อังกฤษไว้จะไปสัมภาษณ์งานอีกละวันพฤหัสหน้านั่่งเรือประมาณ 3-4 ชั่วโมง นั่งรถต่ออีกประมาณ 4 ชั่วโมงแต่ขากลับนั่งรถประมาณ 5 ชั่วโมงกว่า เพราะจะแวะไปหาเพื่อนแด๊ดดี๊ด้วย สงสารเคเดนต้องนั่งรถนานแด๊ดดี๊เป็นคนไม่ชอบแวะเวลาขับรถด้วยเพราะอยากถึงที่หมายเร็ว แต่คราวนี้ไม่ได้ละนานมากผู้ใหญ่ยังเบื่อเมื่อยยังขยับเปลี่ยนท่าได้ แต่เด็กต้องนั่งอยู่แต่ในคาร์ซีท ก็กะไว้ว่าจะหาสวนแวะจอดให้เคเดนได้เดินเล่นขากลับ

ตอนเปลี่ยน nappy เดี๋ยวนี้เคเดนไม่ร้องไห้แล้วถ้าไม่ง่วงจริงๆ แต่มาใหม่ชอบหนีขึ้นไปคลานบนฟูกแล้วนอนบนหมอนพร้อมร้องอาาาาา.... แล้วก็จะคลานหมุนไปมาเหมือนหมาดีใจได้เจอเจ้าของ

คืนนี้แด๊ดดี๊เป็นคนพาเข้านอนใช้เวลาชั่วโมงนึงกว่าจะหลับก่อนนอนแด๊ดดี๊บอกเคเดนร้องไห้แล้วชี้ไปนอกห้องแล้วพูดมามาพร้อมเอามือตบหมอน ทำตามหม่ามี๊เวลาหม่ามี๊จะให้รูปหล่อนอนก็เอามือตบหมอน