บ้านเลียม + ดูแมวน้ำ

วันพฤหัสที่ 30 สิงหาคม 2550

วันนี้จะไปดับบลินกันไปนอนบ้านเลียมเพราะพรุ่งนี้แด๊ดดี๊มีสัมภาษณ์งานอีกแล้ว เมื่อไรจะโชคดีสักทีก็ไม่รู้ กว่าจะออกจากที่ทำงานแด๊ดดี๊ก็บ่ายสามรถติดตรงด่านเก็บเงินอีกตามเคยกว่าจะไปถึงก็ห้าโมงครึ่งเคเดนหลับเกือบตลอดทาง
 
ใช้เวลาปรับตัวเร็วขึ้นกว่าครั้งที่แล้วลอร์เรนมาอุ้มจากรถแล้วพาไปเล่นข้างล่างตอนหม่ามี๊กับแด๊ดดี๊เก็บของ เลียมดีใจใหญ่ได้เจอเคเดน ลอร์เรนบอกว่าเลียมบอกเคเดนเป็นน้องชายเค้า เลียมคอยจะอุ้มเคเดนอยู่เรื่อยอุ้มจากด้านหลัง พอแด๊ดดี๊บอกเลียมเคเดนเดินเองได้แล้วเลียมปล่อยทันทีเคเดนล้มหงายหลังหัวฟาดพื้นร้องไห้ลั่นเลย   บ้านเค้าพื้นเป็นเหมือนหินเกรนนิตด้วย เลียมเลยหน้าเสียทำท่าจะร้องไห้เราก็เลยไม่ทำว่ามันเป็นเรื่องใหญ่

ตอนกลางคืนพาเคเดนเข้านอนเลียมคอยเปิดประตูเข้ามาหาเลยใช้เวลานานหน่อยแต่พอเลียมกลับห้องไปก็หลับอย่างรวดเร็วคงเหนื่อย อุตส่าห์ดีใจที่ไหนได้มาตื่นตอนเที่ยงคืนร้องไห้จ๊ากเลยอุ้มเดินก็ไม่หยุดพอเปิดไฟยิ่งร้องใหญ่ไม่รู้เป็นเพราะเห็นว่าไม่ใช่ห้องต้วเองหรือเปล่า เลยต้องให้มานอนบนเตียงด้วยกัน จากนั้นก็คอยร้องเป็นระยะๆ จนถึงเช้า



วันศุกร์ที่ 31 สิงหาคม 2550

เลียมเปิดประตูเข้ามาตั้งแต่หกโมงครึ่งเข้าที่ห้องเราก่อนจะไปที่ห้องพ่อแม่เค้าซะอีกบอกว่าหิว พ่อแม่ยังไม่ตื่น แต่เคเดนยังนอนอยู่เพิ่งนอนได้ไม่กี่ชั่วโมงเองจริงๆ แล้วคิดว่าเป็นข้ออ้างมาหาเคเดนซะมากกว่า เพราะสักพักฌอนก็เดินมาเรียกไป

แปดโมงแด๊ดดี๊ไปสัมภาษณ์งาน ฌอนไปทำงาน ลอร์เรนไปส่งเลียมหม่ามี๊เลยอยู่กะเคเดนแล้วก็มินดี้แมวสูงอายุอีกตัว เคเดนกลัวมากๆ ถ้ามินดี้อยู่เฉยๆ ก็ไม่เท่าไรแต่อย่าได้ขยับตัวเชียวเคเดนเกาะหม่ามี๊แน่นร้องแบบตกใจสุดขีดแล้วน่าเสียทันที มีอยู่ทีตอนหม่ามี๊เดินออกนอกห้องเคเดนไม่ยอมตามมาสักที พอหม่ามี๊ไปจูงก็ขืนไม่ยอมเดินแล้วชี้ไปที่ขนนกที่กำลังปลิวอยู่เป็นเอามากคงนึกว่าเป็นตัวอะไรสักอย่าง

หม่ามี๊สังเกตเห็นได้ชัดเลยว่าเคเดนไม่ค่อยเป็นตัวของตัวเองเท่าไรเวลาออกนอกบ้าน คิดว่าเด็กส่วนมากก็จะเป็นกัน ต้องหา playgroup ให้ซะแล้วจะได้ออกนอกบ้านเจอคนให้มากขึ้น

แด๊ดดี๊กลับมาบอกถ้าไม่ได้งานนี้ก็ไม่เป็นไรเพราะเมื่อวานไป survey ที่ที่จะทำงานมาไม่ค่อยประทับใจเท่าไร ตอนบ่ายไปซื้อของกันหม่ามี๊ได้เสื้อมาหลายตัวหาตั้งนานเสื้อยืดสีพื้นธรรมดาเนี่ย ...พอเลียมกลับมาเคเดนได้เจ็บตัวอีกสองครั้งหม่ามี๊ไม่ได้อยู่ด้วยสักครั้งครั้งแรกซ้ำคางที่เดิมแล้วก็หงายหลังโดนหัวอีกอย่างเคย


เห็นเลียมระบายสีเอามั่ง

เย็นสั่ง take away อาหารไทยมาทานอร่อยจริงๆ ไม่ค่อยจะไทยเท่าไรแต่ก็ใกล้เคียง ไม่แพงอีกต่างหากกินกันพุงกาง



วันเสาร์ที่ 1 กันยายน 2550

เมื่อคืนเคเดนนอนยาวทั้งคืนแต่หม่ามี๊นอนไม่ค่อยหลับเลย ตอนเช้าเลียมจะเปิดประตูเข้ามาอีกแด๊ดดี๊ไหวตัวทันกระโดดไปเอามือยันไว้ไม่ให้เข้ามาเพราะเคเดนยังไม่ตื่นนึกว่าจะเลิกตื๊อที่ไหนได้เธอเคาะประตูเรียกเลยต้องเปิดให้เข้ามา ฌอนมาเรียกไปเหมือนเดิม ไม่ทันซะแล้วเคเดนหัวโด่จนได้ ที่นี่ประตูไม่มีกลอนล็อคเหมือนบ้านเราต้องใช้กุญแจ

ตอนเช้าแด๊ดดี๊หาอะไรให้เลียมกะเคเดนกิน แล้วก็ออกไปซื้อเบคอนกับขนมปังมาทำให้ทุกคนอีกด้วย ส่วนมากถ้ามาอยู่ที่นี่ตอนเช้าวันหยุดแขกจะเป็นคนหาอะไรให้ลูกเจ้าของบ้านกิน







บ้านใหญ่มากอยู่กันแค่สามคนบ้านก็อยู่ฟรีแถมรถก็ขับฟรี ฌอนมักจะเปลี่ยนเอารถสวยๆ มาขับคันนี้เป็นคันเดียวในไอร์แลนด์ M3 เอาเข้ามาโปรโมตก่อน เมื่อคืนขับไปเอา take away กันแด๊ดดี๊บอกมีแต่คนมองมีรถคันนึงขับมาเทียบถามข้อมูลรถใหญ่

ตอนเที่ยงไปทานมื้อเที่ยงข้างนอกกันฌอนเลี้ยง คิดว่าเค้าคงเอาไปเบิกบริษัทได้ เสร็จแล้วเดินดูแมวน้ำที่ท่าจอดเรือตอนแรกนึกว่าจะตัวเล็กๆ ซะอีก คนผ่านไปผ่านมาก็ซื้อปลาโยนให้ ชี้ให้เคเดนดูแมวน้ำดันไปสนใจนกนางนวลซะมากกว่า ... แด๊ดดี๊ซื้อปลาสี่ตัวกลับบ้าน 40 ยูโรที่นี่อาหารทะเลแพงมาก

 
กลับบ้านมาเคเดนดี๊ด๊ามาก  คลานบวกเดินเข้าห้องนู้นห้องนี้ แล้วพูดไม่หยุดท่าทางจะคิดถึงบ้านมาก

วันอาทิตย์ที่ 2 กันยายน 2550

อยู่บ้านทั้งวันกลับสู่สภาวะปกติ วันนี้แด๊ดดี๊ไปทำงานเลยไม่รู้สึกเหมือนวันอาทิตย์เลย