คนเก่ง...

วันอาทิตย์ที่ 19 สิงหาคม 2550

เป็นไปตามที่พยากรณ์ไว้วันนี้แดดออกดีแต่ลมแรงมากหนาวด้วย อาทิตย์นี้ไม่ได้ออกไปไหนกันเพราะแด๊ดดี๊ออกไปท่องราตรีเมากลับมาเมื่อคืน

เคเดนทำท่าส่งจูบได้แล้วแต่ได้แค่เอามือมาปิดปาก แล้วเริ่มทำตามมากขึ้นไม่ว่าจะเป็นแกล้งหาว จาม ไอ วันนี้มาใหม่เอาทิชชู่มาทำท่าสั่งน้ำมูกแต่ใช้ปากทำเสียงแทน แล้ววันธรรมดาๆ ก็หมดไปอีกวัน


เห็นรถหรือคนเดินผ่านหน้าบ้านไม่ได้ต้องปีนขึ้นดู อนาคตยาม !!!



วันจันทร์ที่ 20 สิงหาคม 2550

วันนึ้เคเดนเดินเยอะขึ้นมากเดินตามใจฉันเลยทีเดียว เข้าอาทิตย์ที่สองมีการเดินออกนอกเส้นทางเลี้ยวอีกต่างหาก อาทิตย์ที่แล้วเดินได้แต่แนวเส้นตรง แถมยังนั่งยองๆ แล้วยืนขึ้นเดินได้อีกต่างหาก อีกไม่นานก็คงจะลุกขึ้นเดินจากท่านั่งได้เองแล้ว





วันนี้ได้เจ็บตัวอีกจนได้ เดินๆ อยู่ลงนั่งแล้วกำลังจะคลานแขนอ่อนเลยคางฟาดพื้นกระเบื้องในครัวเป็นรอยจ้ำๆ เลยเลือดออกในปากนิดหน่อย เจ็บตัวเป็นครั้งที่สี่ในรอบแปดวัน

วันอังคารที่ 21 สิงหาคม 2550

หนาว ครึ้ม อยู่บ้าน เซ็ง

 


วันพุธที่ 22 สิงหาคม 2550

เป็นไปได้ไงเนี่ยวันนี้แดดออก อุ่นอีกต่างหาก เดี๋ยวนี้เคเดนเคเดนส่ายหน้ากับพยักหน้าเป็นเวลาได้รีโมทไปครองแล้วหม่ามี๊จะขอคืนก็จะส่ายหน้าพร้อมหลับตา ส่วนพยักหน้าทำเรื่อยเปื่อย พยักแรกมากน่ากลัวคอเคล็ดตอนเช้าพยักหน้าปากไปโขกเก้าอี้ปากแตกได้เลือดแต่เช้า

ช่วงบ่ายได้รับจดหมายเป็นหลายมือแด๊ดดี๊จ่าหน้าถึงปู่กะย่าหม่ามี๊ก็นึกว่าแด๊ดดี๊ทำ surprise อะไรพอเปิดมาเป็นรูปเคเดนที่แด๊ดดี๊ส่งตั้งแต่เดือนมกราตอนยังอยู่เมืองไทย ใช้เวลาเจ็ดเดือนครึ่งไปแวะที่ไหนมาก็ไม่รู้

ทานกลางวันเสร็จไป Tesco กันตั้งแต่อาลูอิสกับพี่จอชมาต้องซื้อของอาทิตย์ละสองวันได้เสื้อยืดกะขาสั้นเขียนว่า Just call me Trouble ไม่ซื้อไม่ได้ ย่าซื้อเสื้อให้อีกตัวกับโทรศัพท์






ช่วงเย็นเดินในครัวล้มหัวโขกพื้นอีกร้องจ๊ากเลยแต่ร้องแป๊บเดียวเพราะได้ช็อคโกแลตปิดปาก เสร็จแล้วปีนขึ้นเก้าอี้แล้วนั่งซะหมิ่นขอบแล้วเสียหลักดีที่ย่าคว้าแขนไว้ทันไม่งั้นได้ทำสถิติแน่วันนี้

วันนี้หนูทำให้หม่ามี๊แปลกใจหลายอย่าง ตอนหม่ามี๊แต่งหน้าเคเดนก็ค้นกระเป๋าตามเคยเสร็จแล้วเอาที่ดัดขนตาหม่ามี๊มาถือแล้วทาบไปที่แถวตาตัวเอง ตอนเย็นเตรียมตัวจะอาบน้ำหนูก็เอาขวดโลชั่นมาทำทำเทใส่ขาตัวเองแล้วเอามือถูกันแล้วก็ถูพุงตัวเองดัวย อย่างสุดท้ายเวลาเคเดนขอกินอะไรแล้วหมดหม่ามี๊กะแด๊ดดี๊ชอบแบมือออก แล้วบอก gone or finished วันนี้เคเดนทำตามแล้วพูดตามด้วย เวลาเคเดนทำอะไรใหม่ๆได้ แต่ละอย่างทำให้หม่ามี๊แปลกใจและปลื้มใจจริงๆเพราะไม่คิดว่าหนูจะเริ่มจำและทำตามได้เร็วขนาดนี้ ก็เพราะหม่ามี๊ยังคิดว่าหนูยังเป็น baby อยู่นั่นเอง





วันพฤหัสที่ 23 สิงหาคม 2550

ไป Waterford กันย่าพาหม่ามี๊ไปเลือกของ หม่ามี๊เลยได้โอกาสแวะร้านขายของไทยซื้อของตุนแล้วก็ที่สำคัญบัตรโทรศัพท์ เดินกันเกือบสี่ชั่วโมงเคเดนดีมาก ร้องนิดหน่อยเองเพราะหิวนมแล้วก็ยอมนั่งในรถเข็นตลอดเลยด้วยคงเป็นเพราะที่นี่เป็นร้านค้าย่อยๆ ตามถนนไม่ได้อยู่ในห้างเหมือนบ้านเรา อาลูอิสซื้อเจ็กเก็ตให้หม่ามี๊ หม่ามี๊ได้ลองเท้าสองคู่ชุดนอนอุ่นๆ แล้วก็ fish oil มาลองกินดู แล้วก็ได้



กลับถึงบ้านหมดแรงกันเป็นแถว



วันศุกร์ที่ 24 สิงหาคม 2550

เมื่อคืนแด๊ดดี๊รอไม่ไหวให้ของขวัญหม่ามี๊ล่วงหน้าไปวันนึงเป็นกระเป๋าแด๊ดดี๊บอกยาวกว่าที่คิดแต่ไม่เป็นไรเพราะเราชอบกระเป๋าใบใหญ่อยู่แล้วเวลาไปข้างนอกจะได้ใส่ทั้งของของลูกแล้วก็ของแม่ด้วย เพราะกระเป๋าเคเดนใหญ่เกินหนักด้วย ใส่ไม่จุอีกต่างหาก

วันเกิดปีนี้ได้ฟังคำว่า Happy Birthday มากที่สุด ได้จากตอนเช้าโทรหาตายายแล้วก็ป้าแตง แล้วก็ทุกคนในบ้าน เฮ้อ 31 แล้วแก่ไปอีกปี

อาลูอิสทำเค้กให้หม่ำรองท้องไปก่อนเพราะวันนี้แด๊ดดี๊จะพาหม่ามี๊ไปทานมื้อเย็นที่ Monart ขับรถไปสิบนาที ที่นี่เค้าไม่ให้เด็กเข้าจองไว้สามทุ่มครึ่งต้องรอเอาเคเดนนอนก่อน เป็นครั้งแรกที่ไปทานดินเนอร์กันเองตั้งแต่เคเดนเกิด

โรงแรมสวยแต่ไฟด้านนอกไม่ยอมเปิดเหมือนอยู่ในป่ามืดมาก หมดไป 132 ยูโรอาหารนิดเดียวมี starter กับ Main course แล้วก็มี sorbet กับเศษปลาขั้นระหว่างคอร์ส ส่วน cocktails กับ birthday cake อภินันทนาการจาก Brandon ข้างบ้านเพราะเค้าเป็น Head chef ที่นั่น เสียดายเงินเหมือนกันแต่ว่านานๆๆๆๆๆ ที


เค้กวันเกิดอร่อยมากกกกก